Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος αποτελείται από δυο δέσμες. Μια που η τάση αυξάνει κατά την κάμψη ( πρόσθια εσω ) και μια που αυξάνει κατά την έκταση ( πρόσθια έξω ). Έχει ως κυρία λειτουργία την παρεμπόδιση της πρόσθιας μετατόπισης της κνήμης σε σχέση με τον μηρό και τον περιορισμό της εσω στροφής της κνήμης.

Η κάκωση συμβαίνει ως επί το πλείστον κατά της αθλητικές δραστηριότητες και ιδίως ποδόσφαιρο και σκι με ιστορικό

1) περιστροφής της κνήμης επί του μηρού
2) υπερέκταση του γόνατος
3) πρόσθιας μετατόπισης της κνήμης

Η εμφάνιση αιμαρθρου σε μικρό χρονικό διάστημα από την κάκωση (περίπου 2-4 ώρες) είναι ενδεικτικό της ρήξης. Μπορούν να συνυπάρχουν ρήξης μηνίσκων η και οστεοχονδρινες βλάβες. Ο πόνος είναι έντονος και ο αθλητής δεν μπορεί να συνεχίσει της δραστηριότητες του, παρουσιάζει δυσκαμψία και δυσκολία βάδισης.

Η κλινική εξέταση είναι μεγάλης σημασίας για την διάγνωση της ρήξης του προσθίου χιαστού συνδέσμου μαζί με τον εργαστηριακό έλεγχο.

  • Δοκιμασία Νουλη- LACHMAN
  • Δοκιμασία προσθίου συρταροειδούς
  • Pivotshift φαινόμενο

Ο ακτινολογικός έλεγχος συνήθως δεν είναι ενδεικτικός της ρήξης έκτος εάν συνυπάρχει και αποσπαστηκό κάταγμα κνημιαίας γλύνης.

Η μαγνητική τομογραφία είναι η ακτινολογική εξέταση αναφοράς για την ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την χειρουργική η συντηρητική θεραπεία εξαρτώνται από την ηλικία, την καθημερινή δραστηριότητα, το επίπεδο της αθλητικής ενασχόλησης, το επάγγελμα κ.λπ. Η χειρουργική αποκατάσταση είναι η ενδεδειγμένη λύση για τους αθλητές και για τα νεαρά άτομα σε ηλικία με τενοντιο μόσχευμα. Εάν οι ασθενείς δεν έχουν υψηλές απαιτήσεις και δεν εμφανίζουν αστάθεια μπορούν να ωφεληθούν με κάποιο πρόγραμμα αποκατάστασης.